من 8 ساعت را در تگزاس ایگل Amtrak با قیمت 47 دلار گذراندم و احساس پرواز در کلاس تجاری را داشتم اما دیگر این کار را انجام نمی دهم.


جیل رابینز روی صندلی عقاب تگزاس در سمت چپ، میز دیدبانی در سمت راست

من از سن آنتونیو به آلپاین با تگزاس ایگل سفر کردم.جیل رابینز

  • من به تنهایی با تگزاس ایگل آمتراک سفر کردم و مسیر هشت ساعته از سن آنتونیو به آلپاین را طی کردم.

  • صندلی کلاس 47 دلاری من راحت بود، اما ای کاش پتو و بالش خودم را می آوردم.

  • قطار غذاها و دوش های لذیذ چشمگیری داشت، اما در دسترس مسافران قطار نبود.

من با 47 دلار از سن آنتونیو به آلپاین با تگزاس ایگل Amtrak سفر کردم.

عقاب تگزاس جلوی قطار آمتراک

تگزاس ایگل صبح خیلی زود سن آنتونیو را ترک کرد، بنابراین من طلوع خورشید را از قطار تماشا کردم.جیل رابینز

حدوداً پنج ساعت طول می‌کشد تا از خانه‌ام در سن آنتونیو تا آلپاین، یک شهر کوچک غرب تگزاس در نزدیکی پارک ملی بیگ بند رانندگی کنم.

من در سفر اخیرم به مقصد محبوب سفرهای ماجراجویانه عجله خاصی نداشتم، بنابراین ماشینم را در خانه گذاشتم و یک بلیط 47 دلاری برای تگزاس ایگل Amtrak که بین شیکاگو و سن آنتونیو حرکت می کند، خریدم.

صندلی های کلاس مربی خیلی راحت بود، اما ای کاش بالش و پتو خودم را می آوردم.

داخل قطار عقاب تگزاس

بخش مربی عقاب تگزاس.جیل رابینز

صندلی کلاس مربی من در تگزاس ایگل بزرگ و راحت بود.

هیچ صندلی وسطی در این بخش وجود نداشت و هر صندلی تکیه داده بود و پریز برق مخصوص به خود را داشت. برای مقایسه، سواری در کلاس مربی تگزاس ایگل شبیه پرواز در کلاس تجاری بود.

با این حال، ای کاش یک پتو و بالش گردن می آوردم.

از آنجایی که قطار من در ساعات اولیه صبح از سن آنتونیو حرکت کرد، می خواستم وقتی سوار شدم کمی بخوابم. متأسفانه، Amtrak برای مسافران اتوبوس پتو یا بالش تهیه نمی کند، بنابراین مجبور شدم به ژاکت خود بسنده کنم.

قطارهای آمتراک امکانات رفاهی قابل توجهی را ارائه می دهند، اما برای مسافران اتوبوس در دسترس نبودند.

منوی غذاخوری سنتی amtrak در سمت چپ، منوی کافه در سمت راست

مسافرانی که در ماشین‌های خواب می‌مانند می‌توانستند از منوی غذاخوری سنتی سفارش دهند، اما سواران کلاس اتوبوس به منوی کافه محدود می‌شدند.جیل رابینز

در تگزاس ایگل، مسافرانی که ماشین های خواب را رزرو کرده بودند، می توانستند در ماشین ناهار خوری غذا بخورند، با این گزینه که غذاهای لذیذ را از منوی غذاخوری سنتی سفارش دهند. این شامل املت، استیک، کیک خرچنگ و موارد دیگر بود. به علاوه، غذا در هزینه بلیط آنها گنجانده شده است.

من در اتوبوس نشسته بودم، بنابراین در کافه Amtrak که برای همه مسافران باز است، غذا خوردم. این کافه شبیه به اسنک بار یا غرفه تخفیف است و غذای گرم و تنقلات می فروشد.

مسافران در اتاق های طبقه بالاتر به دوش ها نیز دسترسی داشتند که برخی از آنها خصوصی بودند. چون سفر من نسبتاً کوتاه بود، نیازی به دوش گرفتن در کشتی نداشتم.

واگن رصد بهترین قسمت قطار بود.

سالن مشاهده بر روی عقاب تگزاس

واگن رصد بهترین مناظر را در قطار داشت.جیل رابینز

تگزاس ایگل یک قطار سوپرلاینر است، یعنی دارای دو سطح است. ماشین دیدبانی در سطح بالایی قرار داشت و دارای پنجره‌هایی از کف تا سقف بود که منظره‌ای باورنکردنی از منظره عبوری را ارائه می‌کرد.

من در همان ساعات اولیه صبح در ماشین دیده بان آویزان شدم و طلوع خورشید را از بالای صحرا تماشا کردم. ظرفیت کل قطار تقریباً نصف بود، و من تا حدود ساعت 7 صبح ماشین دیدبانی را در اختیار داشتم.

سایر مسافران در مورد سفر من دوستانه و کنجکاو بودند.

سلفی نقابدار جیل رابینز در سمت چپ، مسافران قطار در سمت راست سوار می شوند

در طول سفر با چند مسافر دیگر صحبت کردم.جیل رابینز

وقتی به تنهایی پرواز می کنم، از تماس چشمی پرهیز می کنم و هدفون می زنم تا نشان دهد که علاقه ای به گفتگو با سایر مسافران ندارم. سواری بر تگزاس ایگل احساس متفاوتی داشت و من می‌دانستم که مایلم بیشتر اجتماعی باشم.

بیشتر مسافران دیگری که ملاقات کردم زوج هایی در دهه 70 زندگی خود بودند که با هم در سراسر کشور سفر می کردند. مردی به من گفت که او و همسرش سفر ریلی را ترجیح می‌دهند، زیرا او ترس از پرواز داشت. این دو بازنشسته نیز از سرعت کمتری در سفر با قطار لذت بردند.

اگرچه سفر من کوتاه بود، اما احساس رفاقت با سایر سواران داشتم، که از به اشتراک گذاشتن بهترین هک های خود در سفر با قطار خوشحال بودند.

سفر با قطار پر از دست انداز تر از حد انتظار بود و تمام حرکت ها کمی به عادت کردن نیاز داشت.

طلوع خورشید بر فراز زمین دورافتاده تگزاس، جیل رابینز پاهایش را روی صندلی مربی نشسته است

خوشبختانه، من بیماری حرکت را تجربه نمی کنم.جیل رابینز

سفر با قطار بیش از حد انتظار بود. در نقاطی مانند تلاقی بین تلاطم هواپیما و حرکت پهلو به پهلو که در یک قایق در حال حرکت در آب های مواج احساس می کنید احساس می شود.

خوشبختانه، من دچار بیماری حرکتی نمی شوم و زمانی که به آن عادت کردم، متوجه شدم که حرکت آرامبخش است. اما، می‌توانستم ببینم که برای سواران مستعد حالت تهوع آزاردهنده است.

در هواپیما وای فای وجود نداشت و من نیمی از سفر را سرویس تلفن همراه نداشتم.

سمت عقاب تگزاس قطار amtrak

من تگزاس ایگل آمتراک را از سن آنتونیو به آلپاین بردم.جیل رابینز

انتظار داشتم واگن‌های قطار وای‌فای داشته باشند، بنابراین عدم اتصال به اینترنت بسیار غافلگیرکننده بود. بخش اعظم مسیر ما را از طریق مناطق دورافتاده تگزاس طی کرد، بنابراین من نیز برای نیمی از سفرم سرویس تلفن همراه نداشتم.

کمبود وای فای مانع تجربه من در این سفر خاص نشد. با این حال، اگر در طول روز سفر طولانی تری داشته باشم، احتمالاً ناامید کننده تر می شوم.

در آینده، مطمئن خواهم شد که فیلم یا کتاب الکترونیکی را زودتر از موعد دانلود خواهم کرد.

دفعه بعد که به آلپاین سفر می کنم، به رانندگی ادامه می دهم.

علامت amtrak برای آلپاین، تگزاس

هشت ساعت بعد از سوار شدن به قطار به آلپاین، تگزاس رسیدم.جیل رابینز

اگرچه خوشحالم که با قطار انفرادی خود از سن آنتونیو به آلپاین رفتم، اما این برای من یک تجربه بی‌نظیر بود. دفعه بعد، من رانندگی می کنم، که به نظرم گزینه ساده تر و سریع تر است. به علاوه، من مجبور نیستم در نیمه شب بروم.

اگر با یک شریک سفر می‌کردم، می‌خواهم به یک سفر قطار دوربرد خوش‌منظره بروم، اما نمی‌خواهم بیشتر از 10 تا 12 ساعت با اتوبوس سوار شوم.

Amtrak معاملات بلیط و تخفیف های ویژه را برای کرایه های ماشین خواب ارائه می دهد، اما اقامتگاه های دسته بالاتری که من تا کنون جستجو کرده ام به طور قابل توجهی گران تر هستند. بر اساس جستجو در وب سایت Amtrak، قیمت اتاق ها از حدود 230 دلار تا حدود 640 دلار است که از برخی پروازها گران تر است.

این کمک می کند تا سفرهای قطار را تا حد امکان از قبل رزرو کنید. من 47 دلار برای بلیط مربی خود پرداخت کردم، اما اگر مسیر سن آنتونیو به مسیر آلپاین را دو یا چند هفته قبل رزرو می کردم، قیمت آن به 34 دلار می رسید.

اصل مقاله را در Insider بخوانید



منبع