قاضی مجازات محکومیت تروریسم در پرونده 6 ژانویه را رد کرد


اولین درخواست دادستان فدرال برای تعیین مجازات سخت‌تر برای یک متهم در 6 ژانویه با طبقه‌بندی اقدامات او به عنوان تروریسم داخلی، روز دوشنبه ناکام ماند زیرا یک قاضی فدرال از اعمال دستورالعمل‌های مجازات شدیدتر مجاز طبق قانون فدرال در چنین مواردی امتناع کرد.

قاضی دادگاه منطقه ای ایالات متحده، دابنی فردریش، گفت که اعمال افزایش مجازات در مورد گای رفیت، 49 ساله، باعث ایجاد “اختلاف مجازات غیرقابل توجیه” با سایر پرونده های مربوط به تهدیدات مشابه یا رفتارهای مرتبط با شورش کنگره می شود.

فریدریش خاطرنشان کرد: «موارد زیادی وجود دارد که متهمان سلاح در اختیار داشتند یا حملات بسیار خشونت آمیزی انجام دادند. یک سال حبس علیه رفیت دولت خواستار مجازاتی است که سه برابر هر متهم دیگری است و متهم به افسر تعرض نکرده است.»

رفیت، یکی از اعضای شبه نظامیان سه درصد تگزاس، اولین متهمی بود که در 6 ژانویه به هیئت منصفه رفت و به هر پنج اتهام جنایتی که با آن روبرو بود محکوم شد. شواهد و شهادت در دادگاه نشان داد که او یک روز قبل از شورش با یکی از آشنایان خود به واشنگتن رفت و دو تفنگ AR-15 و یک تپانچه را همراه خود آورد. هیئت منصفه متوجه شد که او تپانچه را بر روی لگن خود داشته است در حالی که درگیر درگیری شدید با پلیس در جبهه غربی کاپیتول بود. رفیت در حالی که سعی می‌کرد از پله‌ها بالا برود، با سلاح‌های کم‌مرگ و گاز اشک‌آور پرتاب شد و جمعیت را به جلو تکان داد، اما خودش هرگز وارد ساختمان نشد.

در حالی که جلسه صدور حکم به ساعت چهارم خود در روز دوشنبه کشیده شد، فردریش هنوز حکمی را در این پرونده اعلام نکرده بود. در تئوری، رفیت می‌تواند تا 60 سال حبس داشته باشد، اما متهمان معمولاً طبق دستورالعمل‌های فدرال به مجازات‌هایی بسیار کمتر از حداکثر محکوم می‌شوند.

جفری نستلر، دستیار دادستان ایالات متحده گفت که گفتگوهای رفیت قبل و بعد از 6 ژانویه روشن می کند که او قصد دارد تهدیدات مکرر خود را برای بیرون کشیدن نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان و میچ مک کانل، رهبر اقلیت سنا از ساختمان کنگره به زور انجام دهد. در گفتگوهای ضبط شده در ویدئو، رفیت با اشاره به تمایل خود به گوش دادن به سرهای قانونگذار که از پله های کنگره به پایین می پریدند ضبط شد.

نستلر گفت: “او قصد داشت از دولت ما سبقت بگیرد. او فقط سعی در متوقف کردن صدور گواهینامه نداشت.” “او تمام نشد. 6 ژانویه فقط یک مقدمه بود… آقای رفیت به تنهایی در یک کلاس است.”

با این حال، فردریش گفت که دادستان‌ها خواستار مجازات‌های کوتاه‌تر در پرونده‌های افرادی شده‌اند که مستقیماً در خشونت واقعی علیه پلیس دست داشته‌اند.

قاضی، منصوب دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، گفت: “شما توصیه هایی می کنید که بسیار متفاوت از آنچه در این مورد ارائه می کنید – بسیار متفاوت است.”

فردریش همچنین گفت که نگران است که رفیت به دلیل تصمیم به محاکمه، به جای وارد شدن به یک معامله با دادستانی، بی دلیل مجازات نشود.

او گفت: «تصمیم او برای استفاده از حق قانونی خود برای محاکمه نباید منجر به حکمی کاملاً متفاوت شود.

نستلر همچنین خاطرنشان کرد که رفیت به دلیل داشتن یک تفنگ دستی بر روی لگن خود در حالی که در محوطه کاپیتول بود، محکوم شد، که فردریش اذعان داشت که این موضوع تفاوت مهمی با سایر پرونده‌ها برای رسیدن به حکم تا کنون داشته است.

“بزرگ، عظیم… و آیا اسلحه گرم اگر به هیچ وجه به اهتزاز در نیامده باشد، سزاوار سه برابر مجازات است؟” قاضی پرسید

یکی دیگر از جنبه‌های غیرعادی پرونده رفیت این است که او به اتهام تهدید به مجروح شدن دو فرزندش در صورتی که در 6 ژانویه اعمال او را با مقامات در میان بگذارند، محکوم شد. یکی از آن کودکان، پیتون رفیت، در جلسه روز دوشنبه به طور مختصر صحبت کرد و خواستار نرمش برای پدرش شد. او گفت که ترامپ بیشتر از پدرش مسئول حوادث آن روز است.

پیتون می‌گوید: «نام پدرم روی همه پرچم‌هایی که آن روز آنجا بود و همه آن روز حمل می‌کردند، نبود. او رهبر نبود».

چندین بار در طول جلسه استماع روز دوشنبه، فردریش به او پیشنهاد کرد که رفیت از توهمات عظمت رنج می برد و تصمیم او برای محاکمه در اوایل سال جاری بخشی از تلاش او برای قرار گرفتن به عنوان رهبر کسانی بود که با صدور گواهینامه انتخابات مبارزه می کردند.

قاضی گفت: «او می‌خواهد مرد بزرگی باشد – اولین کسی که سعی می‌کند به کاپیتول حمله کند، اولین کسی که محاکمه می‌شود.» واضح است که او همین را می خواهد».

کلینتون برودن، وکیل رفیت اذعان داشت که موکلش در برخی مواقع در خط مقدم جمعیت در جبهه غربی کاپیتول قرار داشت. با این حال، وکیل مدافع استدلال کرد که جمعیت خشمگین مصمم بودند که به سمت ساختمان حرکت کنند، چه رفیت به آنها دست بزند یا نه.

برودن گفت: “آن افراد بدون توجه به آقای رفیت از پله ها بالا می آمدند و فکر می کنم همه ما این را می دانیم.”



منبع