فرزندخواندگان دانمارکی از کره جنوبی می خواهند که مسائل مربوط به فرزندخواندگی را بررسی کند


سئول، کره جنوبی (AP) –

ده ها فرزندخوانده کره جنوبی که در دهه 1970 و 1980 نزد والدین دانمارکی فرستاده شده بودند، رسماً از دولت کره جنوبی خواستند تا در مورد شرایط مربوط به فرزندخواندگی آنها تحقیق کند، زیرا آنها می گویند که توسط اقدامات سیستماتیکی که منشاء کودکان را جعل یا پنهان می کند، فاسد شده است.

کمیسیون حقیقت و آشتی در سئول تا چهار ماه فرصت دارد تا در مورد پذیرش درخواستی که سه شنبه به طور جمعی توسط 53 پذیرفته شده ارائه شده است تصمیم بگیرد. اگر چنین شود، احتمالاً می‌تواند گسترده‌ترین تحقیقات را در مورد فرزندخواندگی‌های خارجی در کشور آغاز کند، کشوری که هرگز واقعاً با دیوانگی صادرات کودکان که توسط دولت‌های نظامی گذشته مهندسی شده بود کنار نیامده است.

این برنامه به طیف گسترده‌ای از شکایات اشاره می‌کند که بر چگونگی حذف بی‌احتیاطی یا غیرضروری تعداد زیادی از کودکان از خانواده‌هایشان در میان نظارت ضعیف دولت و فقدان دقت لازم، تاکید می‌کند.

شاید مهم‌تر از آن، قوانین ویژه کشور با هدف ترویج فرزندخواندگی عملاً به آژانس‌های سود محور اجازه می‌داد تا سوابق را دستکاری کنند و از کنار گذاشتن صحیح کودکان عبور کنند.

اکثر فرزندخواندگان کره جنوبی که به خارج فرستاده می شدند توسط آژانس ها به عنوان یتیمان قانونی که در خیابان ها رها شده بودند ثبت می شدند، اگرچه آنها اغلب بستگانی داشتند که به راحتی قابل شناسایی و یافتن بودند. این باعث شد که کودکان به راحتی پذیرفته شوند زیرا آژانس‌ها برای فرستادن بچه‌های بیشتری به غرب با سرعت‌های بالاتر رقابت می‌کردند.

پیتر مولر، وکیل دادگستری و یکی از رئیس گروه حقوق کره دانمارکی، در حالی که اعضای این گروه را ارائه کرده اند، گفت: “هیچ یک از ما یتیم نیستیم.”

«(در) بسیاری از کاغذها، دولت کره در آن زمان روی کاغذهایی مهر زده است که می گوید مردم در خیابان ها پیدا شده اند. اگر کمی ریاضی انجام دهید، به این معنی است که از دهه 1970 و 1980 سئول مملو از سبدهایی بود که کودکان در خیابان ها دراز کشیده بودند. … زیرزمین‌ها با گزارش‌های مربوط به کودکان گمشده در ایستگاه‌های پلیس پر می‌شوند.»

مولر، که در سال 1974 به دانمارک پذیرفته شد، گفت که انتظار می رود حدود 50 نفر دیگر از اعضای گروه به این برنامه ملحق شوند و او قصد دارد در ماه سپتامبر با پرونده های آنها به کره جنوبی بازگردد.

شکایاتی که توسط فرزندخواندگانی که درخواست را ثبت کرده اند شامل اطلاعات نادرست یا جعلی در اسناد فرزندخواندگی است که منشأ بیولوژیکی آنها را تحریف می کند، مانند نام های اشتباه تولد، تاریخ ها یا مکان ها، یا جزئیات مربوط به والدین تولد.

برخی از پذیرفته شدگان می گویند که آنها متوجه شده اند که آژانس ها هویت آنها را تغییر داده اند تا جایگزین کودکان دیگری شوند که جان خود را از دست داده اند یا خیلی بیمار شده اند و نمی توانند به والدین دانمارکی سفر کنند، که ردیابی ریشه آنها را بسیار دشوار یا اغلب غیرممکن می کند.

پذیرفته شدگان از کمیسیون خواستند تا به طور گسترده درباره تخلفات احتمالی مربوط به فرزندخواندگی آنها تحقیق کند، از جمله اینکه چگونه آژانس ها به طور بالقوه سوابق را جعل کرده اند، سوابق و منشأ کودکان را دستکاری کرده اند و بدون رضایت والدین متولد شده به فرزندخواندگی ادامه می دهند. آنها از کمیسیون می‌خواهند که مشخص کند آیا دولت باید به دلیل عدم نظارت بر آژانس‌ها پاسخگو باشد و تأیید کند که آیا افزایش فرزندخواندگی ناشی از پرداخت‌ها و کمک‌های فزاینده‌تر از سوی والدین فرزندخوانده بوده است، که ظاهراً آژانس‌ها را به ایجاد تقاضای خود برانگیخته است.

پذیرفته شدگان همچنین از کمیسیون خواستند تا خدمات کودکان Holt و خدمات اجتماعی کره – دو آژانسی که بچه ها را به دانمارک فرستادند – را تحت فشار قرار دهد تا دسترسی کامل به تمام اسناد فرزندخواندگی و اطلاعات پیشینه آنها را فراهم کنند. آنها همچنین می گویند که تمام این سوابق باید به مقامات دولتی که خدمات پس از فرزندخواندگی را انجام می دهند منتقل شود تا از تخریب یا دستکاری اطلاعات جلوگیری شود.

سال‌هاست که فرزندخواندگان کره‌جنوبی از آژانس‌ها به دلیل عدم شفافیت و عدم تمایل به باز کردن سوابق انتقاد می‌کنند. مولر گفت که برخی از پذیرفته شدگان در دانمارک از ترس اینکه آژانس ها ممکن است سوابق آنها را از بین ببرند، تمایلی به پیوستن به برنامه ندارند.

هولت و KSS بلافاصله در مورد برنامه اظهار نظر نکردند.

پذیرفته شدگان دانمارکی در ابتدا پیش از انصراف از این ایده، طرح شکایت علیه آژانس ها یا دولت کره جنوبی را در نظر گرفتند زیرا قانون کره جنوبی بار اثبات را به طور کامل بر عهده شاکیان در پرونده های مدنی می گذارد. فیلسیک شین، محقق مستقر در سئول که به فرزندخواندگان دانمارکی در تهیه درخواست کمک کرده است، گفت: اگر کمیسیون حقیقت تصمیم بگیرد که این فرزندخواندگی ها را بررسی کند، یافته های آن می تواند بعداً توسط فرزندخواندگان در پرونده های خسارت احتمالی علیه آژانس ها یا دولت مورد استفاده قرار گیرد.

در طی شش دهه گذشته حدود 200000 کره جنوبی در خارج از کشور به فرزندی پذیرفته شدند که عمدتاً از والدین سفیدپوست در ایالات متحده و اروپا بودند. دانمارک یکی از بزرگترین مقاصد برای کودکان کره جنوبی در اروپا بود که حدود 9000 فرزندخوانده را پذیرفت – بیشتر آنها از دهه 1960 تا اواخر دهه 1980 زمانی که کره جنوبی توسط دولت های نظامی متوالی اداره می شد.

در اوج فرزندخواندگی در اواخر دهه 1970 و اواسط دهه 1980، زمانی که آژانس‌ها به شدت نوزادان یا کودکان خردسال را در ازای دریافت پول از بیمارستان‌ها و پرورشگاه‌ها دعوت می‌کردند و خانه‌های زایمان را اداره می‌کردند که در آن مادران مجرد تحت فشار قرار می‌گرفتند تا نوزادان خود را بدهند. کارگران فرزندخواندگی در مناطق کارخانه‌ها و محله‌های کم‌درآمد در جستجوی خانواده‌های در حال تلاشی که می‌توانستند متقاعد شوند فرزندانشان را بدهند، گشتند.

این آژانس ها توسط اعضای هیئت مدیره نزدیک به رهبران نظامی اداره می شدند که فرزندخواندگی را ابزاری برای کاهش تعداد دهان برای تغذیه و حذف افراد نامطلوب اجتماعی از جمله کودکان از مادران مجرد می دانستند. بر اساس اسناد دولت های نظامی به دست آمده توسط آسوشیتدپرس، این پذیرش همچنین با هدف تعمیق روابط با غرب دموکراتیک در بحبوحه رقابت شدید رژیم با رقیب کره شمالی انجام شد.

تا اینکه در سال 2013، دولت کره جنوبی درخواست کرد که فرزندخواندگی های خارجی از طریق دادگاه های خانواده انجام شود و به سیاست چند دهه ای که به آژانس های خصوصی اجازه می داد واگذاری کودکان، انتقال حضانت و مهاجرت را دیکته کنند، پایان داد.



منبع