غرب با تسلیحات کلیدی به اوکراین کمک می کند


پیام بانوی اول اوکراین به قانونگذاران ایالات متحده، که در میان تصاویر واضح و واضح از خونریزی غیرنظامیان ارائه شد، نمی‌توانست واضح‌تر باشد: پس از تقریباً پنج ماه کامل از آغاز حمله روسیه به روسیه، اولنا زلنسکا گفت که کشورش به سلاح‌های غربی بیشتری نیاز دارد.

رئیس جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی او را به واشنگتن فرستاد تا مستقیماً از کنگره آمریکا برای سیستم های دفاع هوایی درخواست کند.

این درخواست روز چهارشنبه در حالی مطرح شد که روسیه پیشنهاد داد که قصد دارد مناطق وسیع تری را فراتر از منطقه صنعتی شرق اوکراین موسوم به دونباس تصرف کند و سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه تاکید کرد که مسکو همچنین مدعی منطقه خرسون و بخشی از Zaporizhzhia است و “به طور مستمر و مداوم” گسترش خواهد یافت. دستاوردهای آن در جای دیگر

میلیاردها دلار کمک نظامی غرب برای تلاش های اوکراین برای دفع حملات روسیه بسیار مهم بوده است، اما مقامات در کیف می گویند که این ارقام هنوز برای تغییر روند جنگ بسیار اندک است.

نگاهی به آنچه اوکراین تاکنون دریافت کرده است:

راکت اندازهای هیمارس

سامانه‌های HIMARS که توسط ایالات متحده و M270‌های مشابه از بریتانیا عرضه می‌شود، به طور قابل‌توجهی توانایی حمله دقیق ارتش اوکراین را تقویت کرده‌اند.

HIMARS و M270 در مقایسه با موشک‌اندازهای چندگانه Smerch، Uragan و Tornado که توسط روسیه و اوکراین استفاده می‌شوند، برد بلندتر، دقت بسیار بهتر و سرعت شلیک سریع‌تری دارند.

پرتابگرهای HIMARS که روی کامیون نصب می‌شوند، موشک‌های هدایت‌شونده GPS را شلیک می‌کنند که می‌توانند اهدافی را تا فاصله ۸۰ کیلومتری (۵۰ مایلی) مورد اصابت قرار دهند، فاصله‌ای که آنها را از دسترس بیشتر سامانه‌های توپخانه روسیه دور می‌کند. شناسایی پرتابگرهای متحرک برای دشمن سخت است و می توانند پس از شلیک برای فرار از حملات هوایی سریعاً موقعیت خود را تغییر دهند.

ارتش اوکراین تاکنون 12 سامانه HIMARS و چندین سامانه M270 را دریافت کرده است، اما قبلاً از آنها برای هدف قرار دادن موفقیت آمیز انبارهای مهمات و سوخت روسیه در شرق اوکراین استفاده کرده است که برای پشتیبانی از حمله مسکو ضروری است. بر اساس گزارش ها، روز چهارشنبه، نیروهای اوکراینی از HIMARS برای ضربه زدن به یک پل استراتژیک در منطقه جنوبی خرسون تحت اشغال روسیه استفاده کردند.

HIMARS به سختی در طول روز یا شب استراحت کرده است. اوله ژدانوف، کارشناس نظامی اوکراینی به آسوشیتدپرس گفت: «نتایج بسیار چشمگیر بوده است. بیش از 30 هدف مهم روسیه در دو هفته گذشته با دقت بالا مورد اصابت قرار گرفته اند.»

مقامات ایالات متحده تاکنون از ارائه موشک های دوربردتر به اوکراین برای پرتابگرهای HIMARS خودداری کرده اند که می توانند به اهدافی تا 300 کیلومتر (186 مایل) برسند و به ارتش اجازه می دهند مناطقی در عمق خاک روسیه را مورد هدف قرار دهند.

توپخانه سنگین

اوکراین بیش از 200 سامانه توپخانه سنگین را از آمریکا و متحدانش در ناتو تحویل گرفته است. آنها شامل M777 ایالات متحده، CAESAR فرانسوی، PzH 2000 آلمان و چند سیستم توپخانه دوربرد یدک‌کشی و خودکششی دیگر هستند.

هویتزرهای غربی نسبت به سیستم‌های قدیمی‌تر طراحی شده توسط شوروی در زرادخانه‌های روسیه و اوکراین مزایایی دارند، اما یادگیری نحوه کار با آنها برای خدمه اوکراینی زمان می‌برد. مجموعه گسترده آنها چالش های لجستیکی آشکاری را ایجاد می کند.

مایکل کوفمن، کارشناس ارتش روسیه و مدیر برنامه در اندیشکده CNA مستقر در ویرجینیا، گفت: «به اوکراین مقدار زیادی تجهیزات توپخانه داده شده است که بسیار متنوع است. چیزی که آنها به آن دست یافته اند یک باغ وحش متشکل از توپخانه است و انجام تعمیرات، نگهداری و تدارکات بسیار سخت است.

مشکل جدی تر این است که تعداد سلاح های غربی هنوز بسیار کم است.

میخائیلو پودولیاک، مشاور رئیس جمهور اوکراین ماه گذشته گفت که این کشور به حداقل 1000 هویتزر سنگین، 300 موشک انداز متعدد، 500 تانک و 2000 خودروی زرهی نیاز دارد – بسیار بیشتر از آنچه غرب ارائه کرده است.

ژدانوف گفت: «سلاح های غربی نسبت به آنالوگ های دوران شوروی برتری دارند، اما تعداد آنها برای تغییر روند جنگ بسیار کم بوده است.

زره

اوکراین از غرب خواسته است که زره بیشتری برای جبران خسارات سنگین خود در میدان نبرد ارائه دهد. طبق گزارش ها، این کشور بیش از 300 تانک T-72 ساخت شوروی را از لهستان و جمهوری چک دریافت کرده است و قبلاً از آنها در جنگ استفاده کرده است.

تحویل تانک‌های لئوپارد آلمان که مدت‌ها وعده آن را می‌دادند، متوقف شده است، اما تاخیری که واکنش خشمگینانه‌ای را در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی اوکراین به دنبال داشت.

اوکراین چندین صد نفربر زرهی را از ایالات متحده و چند متحد ناتو تحویل گرفته است، مجموعه ای متنوع از وسایل نقلیه که به طور کامل چیزی را که قبلاً از دست داده است، جبران نکرده است.

متحدان غربی همچنین تعداد زیادی سلاح ضد تانک قابل حمل را در اختیار اوکراین قرار داده اند که نقش کلیدی در کمک به سربازان اوکراینی برای از بین بردن کاروان های زرهی روسیه ایفا می کند.

هواپیماهای بدون سرنشین

در اوایل جنگ، اوکراین به طور گسترده از موجودی خود از پهپادهای هدایت لیزری بمب افکن Bayraktar TB-2 ساخت ترکیه برای ضربه زدن به کاروان های طولانی سربازان روسیه و ستون های تدارکاتی استفاده کرد. بایراکتارها، با این حال، در مواجهه با متراکم تر شدن پدافند هوایی و الکترونیکی روسیه در شرق اوکراین، کارآمدتر شده اند.

از زمان شروع جنگ، ایالات متحده و متحدان غربی صدها هواپیمای بدون سرنشین دیگر از جمله تعداد نامشخصی Switchblade 600 “کامیکاز” که حامل کلاهک های سوراخ کننده تانک هستند و از هوش مصنوعی برای ردیابی اهداف استفاده می کنند، ارسال کرده اند. اما برد آنها محدود است و آنها فقط می توانند حدود 40 دقیقه در هوا بمانند.

اوکراین به شدت برای پهپادهای دوربرد پیشرفته‌تری که می‌توانند از تداخل رادیویی و پارازیت GPS جان سالم به در ببرند و برای کنترل و ناوبری به ارتباطات ماهواره‌ای متکی هستند، فشار آورده است.

سیستم های دفاع هوایی

ایالات متحده و سایر متحدان ناتو بیش از 2000 سامانه موشکی دفاع هوایی قابل حمل یا MANPADS مانند استینگر و سایر سلاح های مشابه را در اختیار اوکراین قرار داده اند.

چنین سیستم‌های فشرده در برابر هلیکوپترهای جنگی و جت‌های کم‌پرواز کارآمد هستند و ارتش اوکراین از آن‌ها برای وارد کردن خسارات قابل توجه به نیروی هوایی روسیه استفاده کرده است و توانایی آن را برای پشتیبانی نزدیک هوایی از نیروهای زمینی محدود کرده و به کاهش سرعت حمله مسکو کمک می‌کند. .

در عین حال، اوکراین نیز غرب را وادار کرده است تا سامانه‌های دفاع هوایی میان‌برد و دوربردی را که قادر به سرنگونی موشک‌های کروز و هواپیماهای بلند پرواز هستند، به آن‌ها عرضه کند.

این کشور چندین سامانه دفاع هوایی دوربرد S-300 ساخت شوروی را از اسلواکی دریافت کرده است، نوع تسلیحاتی که ارتش اوکراین مدت‌هاست از آن بهره می‌برد.

ایالات متحده همچنین متعهد شده است که به اوکراین دو سامانه دفاع هوایی میان برد NASAMS بدهد.

آلمان قول داده است که 30 گلوله ضدهوایی خودکششی Gepard را به اوکراین بدهد، اما آنها هنوز به این کشور نرسیده اند.

هواپیماهای جنگی

از زمان آغاز تهاجم در 24 فوریه، اوکراین از متحدان غربی خواسته است تا هواپیماهای جنگی را برای به چالش کشیدن برتری هوایی روسیه در اختیار آن قرار دهند.

با این حال، ایالات متحده و متحدانش تمایلی به دادن جت‌های جنگنده‌ای که به اوکراین درخواست می‌کند، ندارند، زیرا می‌ترسند که این امر باعث واکنش تند مسکو شود، زیرا ناتو به ناتو هشدار داده است که تامین هواپیماهای جنگی اوکراین می‌تواند به منزله پیوستن به درگیری باشد.

در ماه مارس، پنتاگون پیشنهاد لهستان را برای تحویل جنگنده‌های میگ-29 ساخت شوروی به اوکراین از طریق انتقال آنها از طریق یک پایگاه آمریکایی در آلمان رد کرد و دلیل آن را خطر بالا برای تشدید تنش بین روسیه و ناتو دانست. اوکراین ناوگان میگ 29 خود را دارد، اما مشخص نیست که چه تعداد از آن و سایر جت ها هنوز در خدمت هستند.

در اوایل ماه جاری، اسلواکی اعلام کرد که قصد دارد ناوگان MiG-29 خود را در حالی که منتظر تحویل جت های F-16 ایالات متحده است به اوکراین بدهد، اما هیچ اقدامی انجام نشده است.

___

پوشش AP از جنگ را در https://apnews.com/hub/russia-ukraine دنبال کنید



منبع