تیرانداز مدرسه فلوریدا ممکن است بدترین شاهد خود او باشد


فورت لادردیل، فلوریدا (AP) – ممکن است نیکلاس کروز، تیرانداز مدرسه فلوریدا، خود را به صدور حکم اعدام متهم کرده باشد.

دادستان ها هفته گذشته در دادگاه کیفری کروز از مصاحبه های زندان که او امسال با دو تن از کارشناسان بهداشت روانی خود انجام داد، ویدئو پخش کردند. او با جزئیاتی صریح و بعضاً گرافیکی، به سؤالات آنها درباره قتل عام 17 نفر در دبیرستان مارجوری استونمن داگلاس پارکلند در 14 فوریه 2018 پاسخ داد – برنامه ریزی، انگیزه او، تیراندازی ها.

در حالی که نمی توان مشخص کرد که 12 هیئت منصفه چه فکری می کنند، اگر کسی بین رای دادن به مرگ یا زندگی بدون آزادی مشروط در حال تزلزل باشد، اظهارات او به دکتر چارلز اسکات، روانپزشک قانونی، و رابرت دنی، روانشناس عصبی، کمکی به او نکرد. علت.

دیوید اس. واینستین، وکیل مدافع میامی و دادستان سابق که محاکمه را زیر نظر داشت، گفت: “همه اینها خود کروز را شاید به یکی از بهترین شاهدان ایالت تبدیل کرد.”

هیئت منصفه احتمالاً این هفته درباره سرنوشت کروز تصمیم خواهد گرفت. برای اینکه این جوان 24 ساله حکم اعدام بگیرد، هیئت منصفه باید حداقل در مورد یک قربانی به اتفاق آرا باشد. اما اگر همه 17 مورد با حداقل یک رای به نفع حبس ابد برگردند، آنگاه حکم او خواهد بود. مذاکرات پایانی روز سه شنبه برنامه ریزی شده است و مذاکرات از چهارشنبه آغاز می شود.

از آنجایی که دفاع کروز این است که نوشیدن زیاد الکل توسط مادرش در دوران بارداری باعث آسیب مغزی او شده است، دادستان ها می توانند از کارشناسان بخواهند که او را برای پرونده رد خود بررسی کنند.

اسکات و دنی چندین ساعت جداگانه با او مصاحبه کردند. در هر کدام، کروز روی میز نشسته بود، دستبند بسته بود و ژاکتی روی سینه اش بسته بود. او گاهی برای اضافه کردن نمودارها و نقاشی‌ها به توضیحاتش قلم و کاغذ می‌خواست.

سوال این است: هیئت منصفه چه چیزی را از مصاحبه ها حذف خواهد کرد؟ قاتل خونسردی که از قتل‌ها انتقام‌جو و هیجان‌زده بود، یا فردی آن‌قدر ناامیدانه که نمی‌تواند جز دیوانه باشد؟» باب جارویس، استاد دانشکده حقوق دانشگاه نوا جنوب شرقی گفت.

گزیده‌ای از این مصاحبه‌ها که برخی از آنها تصویری است:

چه مدت بود که کروز در حال فکر کردن به تیراندازی در مدرسه بود؟

کروز از 13 یا 14 سالگی، حدود پنج سال قبل از انجام این کار، به اسکات گفت: “زمان بسیار طولانی”.

«این فقط یک فکر بود. کروز گفت: داشتم کتاب می خواندم. «می آمد و می رفت. در ذهن من ظاهر می شود.»

او گفت که با تماشای ویدیوهای خشونت آمیز، به ویژه مستندهایی درباره تیراندازی های دسته جمعی در دبیرستان کلمباین کلرادو، فناوری ویرجینیا و جاهای دیگر، افکار دوباره برمی گشت.

کروز چگونه قتل عام را برنامه ریزی کرد؟

کروز به اسکات گفت: «من تحقیقات خودم را انجام دادم. من درباره قاتلان دسته جمعی و نحوه انجام آن، نقشه هایشان، آنچه به دست آوردند و از چه چیزی استفاده کردند، مطالعه کردم.»

او درس‌هایی را که آموخته بود شرح داد: مراقب امدادگران احتمالی باشید که در گوشه و کنار می‌آیند، کمی از قربانیان هدف خود فاصله بگیرید، هرچه سریع‌تر حمله کنید – و «پلیس هیچ کاری انجام نداد».

کروز گفت: “من فرصت کوچکی دارم تا شاید 20 دقیقه به مردم شلیک کنم.”

کروز چگونه آماده شد؟

او به اسکات گفت که شب قبل تفنگ نیمه اتوماتیک خود به سبک AR-15 را در کیسه ای گذاشته و خشاب های آن را در یک جلیقه تیراندازی فرو کرده است. دید اسلحه را تنظیم کرد و تصور کرد که پس زدن چه حسی خواهد داشت.

کروز گفت: «من خوابم نبرد.

او پیراهن چوگان بورگوندی را که در زمان عضویت در برنامه آموزش افسران ذخیره جونیور استونمن داگلاس دریافت کرده بود پوشید تا بتواند با اختلاط با دانش آموزان فراری فرار کند.

کروز گفت: «اگر تمام تجهیزاتم (تیراندازی) را در دست داشتم، آنها با پلیس تماس می گرفتند.

وقتی ساعت 2 بعدازظهر به راه افتاد، به راننده اوبر گفت که در ارکستر مدرسه است و کیسه ساز او را حمل می کند.

کروز وقتی وارد شد چه کرد؟

“از دروازه ها عبور کردم. کروز به اسکات گفت: امیدوارم هیچ نگهبانی وجود نداشته باشد، اما من اشتباه کردم. “من به آن مرد نگاه می کردم و او به من نگاه می کرد.”

زمانی که کروز در استونمن داگلاس حضور داشت، نگهبانان به دلیل رفتار نامنظم و گاهی خشونت آمیز او را به طور مکرر از نظر اسلحه چک می کردند. زمانی که یک سال قبل از تیراندازی او را اخراج کردند، یک نگهبان پیش‌بینی کرد که در نهایت برمی‌گردد و به مردم تیراندازی می‌کند.

کروز از ترس کشف شدنش، به سرعت وارد یک ساختمان سه طبقه کلاس شد و به سرعت اسلحه خود را جمع کرد. او به دانش آموزی که بر سر او اتفاق افتاد گفت که فرار کند زیرا قرار بود اتفاق بدی بیفتد.

او سپس طبقه به طبقه رفت، راهروها و کلاس های درس را شلیک کرد و در مجموع 140 گلوله شلیک کرد.

کروز در مورد سه قربانی اول خود گفت: “فکر می کردم آنها فریاد می زنند.” بیرون در قفل شده کلاس به آنها شلیک کرد. «بیشتر شبیه این بود که از حال رفتند و خون از سرشان جاری شد. دیدنش واقعا تلخ و غم انگیز بود.”

اما او ادامه داد.

“فکر می کنم به سه دختر رحم کردم. من می‌خواستم بروم، اما آنها چهره‌های بدی نشان دادند و من برگشتم.» “فکر می کردم آنها به من حمله می کنند.”

کروز به چندین تن از قربانیان خود پس از سقوط، برای بار دوم شلیک کرد، از جمله آخرین مورد او – دانش آموزی که بر اثر زخم پا به خود می پیچد. او گفت: پسر نگاه بدی به من انداخت. یک نگاه خشمگین.»

کروز گفت: “سر او مانند یک بادکنک آب منفجر شد.”

چرا کروز تیراندازی را متوقف کرد؟

دانش آموزان و معلمان از ساختمان گریختند یا خود را در کلاس ها حبس کردند. راهروی طبقه سوم اکنون به جز قربانیان خالی بود.

او گفت: “من کسی را برای کشتن پیدا نکردم.” “دیگر نمی خواستم این کار را انجام دهم و فکر نمی کردم کسی دیگری در ساختمان باشد.”

اسلحه و جلیقه اش را روی راه پله انداخت و فرار کرد. او یک ساعت بعد دستگیر شد – افسر پلیس به دنبال یک مرد جوان در چوگان Stoneman Douglas ROTC بود.

حرف آخر کروز

هنگامی که دنی مصاحبه نهایی را تمام می کرد، از کروز پرسید که آیا چیز دیگری وجود دارد که باید بداند. کروز 10 ثانیه فکر کرد قبل از اینکه پاسخ دهد: “چرا روز ولنتاین را انتخاب کردم.”

کروز توضیح داد: “چون فکر می کردم هیچ کس مرا دوست نخواهد داشت.” من روز ولنتاین را دوست نداشتم و می خواستم آن را برای همه خراب کنم.

منظورتان اعضای خانواده بچه هایی است که کشته شده اند؟ دنی پرسید.

کروز پاسخ داد: “نه، برای مدرسه.”

او گفت که این تعطیلات دیگر هرگز در آنجا برگزار نخواهد شد.



منبع